Büyümek ~

Nasıl oldu bilmiyorum. Ama büyümeyi aceleye getirmemeye başladım.Hala yaşımın izin verdiği ölçüde çocukluk yapmaktan büyük haz duyuyorum.Kumdan kaleler yapmak değil tabiki ama bazen canım isteyince onu da yapıyorum.Hangi yaşta oynarsam oynıyım insanlar dönüp garip garip bakmaz.
Baksa da umrumda olmaz. Bu yüzden 12 yaşındaki kuzenim 3 yaşındaki kuzenimin kova-küreklerini o oynuyo sanmasınlar diye taşımak istemeyince elinden alıyorum.Garip bakmasalar da baktıklarını sanıyor.Öyle saçma olayları beyninde büyütüyor ki acaba ben de böyle miydim diye düşünmeden edemiyorum.
İstanbula dönünce kötü anılarla dolu günlüğümü okuyup olaylara nasıl yaklaştığımı incelemek istiyorum.Hepimiz bigün yetişkin bireyler haline gelince tanışmak , anlaşmak o kadar kolay olmasa gerek.. İşler o kadar kolay yürümicek.Nası olucak bilmiyorum ama küçüklüğümüzden beri bize bu söylendi:


*Asla herşeyi bildiğini sanma.


*Herşey göründüğü kadar kolay değil bla bla


Belirli bi olgunluğa erişirken içimdeki neşenin gitmesi beni üzer.Ama biliyorum ki ilerde de bu neşe içimde olucak ve bacağım yine minübüs kapısına sıkışırsa ya da yine kafama arabalar için konulan bariyerler (ya da adı herneyse) düşerse aynı içtenlikle gülücem.Yanımda kimse olmasa bile (:İnsanların beni
böyle tanıması hoşuma gidiyor.Ne biliyim büyümek ..Zor iş ama herkesin bigün yetişkin olduğunu görmek
beni çok üzücek ..

Tags from the story
More from Cansın Ekşi

Re: Cansın, Wood Watch Inquiry

Hello Paul, I’d like to collaborate with you. It will be wonderful...
Read More

Leave a Reply